mércores, 24 de xaneiro de 2018

Día escolar da Paz e Non Violencia

Ola!

Xa hai un tempo que vimos traballando distintas cousas arredor do Día escolar da Paz e Non Violencia así que queriamos contarvos un pouco do que estivemos a facer.

Primeiro decidimos unirnos á iniciativa de IMusicar e cantar "Quero verte libre" unha canción que trata o tema dos refuxiados pero para iso tiñamos que saber... que é eso de ser un refuxiado/a.

Nun debate inicial tiñamos algunha idea, esa xente que ten que marchar da súa casa...moitas veces pola guerra...

Foi a historia de "La pequeña Carlota" a que nos axudou a entendelo un pouco mellor. A pequena Carlota é unha nena que fuxe da súa casa por mor dunha guerra e vai pasando por lugares como "O país dos Comepedras", o dos "Cola de Seda", o dos "Corvos", o dos "Glotóns"... países nos que non pode quedar, sempre hai algún problema e os habitantes acábanlle dicindo que alí non pode quedar...
A pequena Carlota percorre moitos quilómetros buscando cubrir as súas necesidades, (comer, durmir, xogar, ser querido...) ata que chega ao país do "Bo Refuxio" 

Aquí abaixo podedes ver o conto de novo.


Tamén vimos unha foto historia que podes visitar aquí

E aos poucos fomos descubrindo máis cousas sobre os refuxiados e os problemas que atopan tratando de buscar un sitio máis seguro ao que ir.

Cando xa sabiamos un montón de cousas entón puidemos traballar a canción "Quero verte libre" (podes ver a letra e máis cousas aquí)

Estivemos a pensar se a paz era cousa dun día especial, dun evento ou conto ou se se facía a cada momento e que cousas axudan á paz no noso día a día. Axudar a amigos, sorrir, saudar,...
Entón un montón de novas saíron a un tempo:


Resulta que dous presidentes (o de Estados Unidos e o de Corea do Norte) estaban veña a discutir sobre quen tiña o "botón nuclear" máis grande... En serio? Dous adultos pelexando por ver quen tiña a arma máis maligna? Non pode ser, pensando e pensando decidimos que nós, nenos e nenas de paz, demostraríamos que nós temos os mellores e máis importantes botóns así que enchímolos das cousas que de verdade deberían ter:






Está sendo unha experiencia cargada de aprendizaxes que agardamos que compartades con nós e... aínda nos queda a super carreira solidaria coa que recaudaremos cartos para a ONG Save the Children!

Cantas cousas pasan no medio desta rebuldaina...

Apertas!

Que é eso dos puntos?

Boas a todos e todas!

A verdade é que non vos  contáramos nada deso de "os puntos" que tanto falan os rebuldeiros de 1º...

Desde inicio de curso empregamos a ferramena Class Dojo por ser motivadora e divertida, todos temos o noso "monstruiño" e podemos facer que gane ou perda puntos con boas accións, atención, etc.

Ademáis os puntos de todos suman para o gran equipo que formamos no que todos e todas somos moi importantes.

Non é algo no que compitamos máis que con nós mesmos é un ambiente san no que as nosas boas accións teñen boas consecuencias; todos e todas procuramos obter puntos ben sexa pola nosa atención, por mellorar neso de respetar os turnos de palabra ou non interrumpir (todos/as queremos participar e hai que intentar que todos/as poidan facelo e non falar uns encima dos outros!), facer boas accións como recoller eso que está no chan aínda que non é meu, axudar ao/a compañeiro/a ao que lle caen os rotuladores, chamar a participar a aquel que non se atreve... 

Desde o inicio de curso a media da clase debe andar polos 20 puntos ou así e ademáis temos un pequeno menú de recompensas individuais e de equipo que nos animan a mellorar.


Ver que cada día somos máis pacientes, máis colaboradores e atentos é xenial así que eso merece ser recompensado.

Temos premios iniciais como unha pegatina, cambiar o noso monstruiño que recibe puntos, escoller unha canción para poñer na clase... a outros que nos permiten traballar unha sesión ao lado dun amigo/a que escollamos, o "Traio e falo" co que podemos traer calquera cousa da casa (xoguete, conto, fotos, vídeo...) e falar diso un cachiño para todos os compañeiros/as, o paseo e realidade virtual (cunhas gafas poderemos visitar outro país, un museo...)

Tamén temos tempo extra de xogo educativo no ordenador, xogo de mesa cun amigo ou incluso traballar toda a sesión empregando a mesa da profe!

Ademáis están os premios de grupo, esos que se consiguen cos puntos que todos sumamos ao noso bote!

É posible que o menú de recompensas vaia cambiando, iremos vendo!

Estamos moi contentos/as cos esforzos que facemos para que a dinámica da clase sexa a mellor posible así que... agora xa sabedes que é eso dos puntos e agardamos que vos guste!

Saúdos rebuldeiros!

mércores, 13 de decembro de 2017

A nosa mellor parte

Ola rebuldeiros/as!
Estamos na recta final do trimestre, esto conleva moitas cousas, actividades sobre as festas, peche de proxectos, balance do trimestres, ansia polas vacacións que se achegan...son semanas bastante demandantes pero tamén entretidas e onde tratamos de descubrir cantas cousas cambiaron desde o inicio de curso.

Tamén traeremos bastantes cousas das que imos recopilando, por exemplo, hoxe queremos contarvos que todo o traballo sobre o corpo, os sentidos e o seu coidado remata cunha actividade na que escollemos a nosa parte do corpo favorita e o porque... as mans para abrazar, os ollos para ver algo, as pernas, a cabeza...

Fixémoslle unha foto instantánea á parte que decidimos e pegámola no noso cartaz, ademáis os cartaces están, de momento, expostos no corredor do primeiro andar para que todos e todas poidamos velos.

Aquí queda unha mostra! (faltan os de dous compañeiros/as que non estaban este día, cando poidamos poderán facer a súa foto!)








Agardamos que vos guste, pronto máis novidades, prometido!

mércores, 22 de novembro de 2017

Unha actuación inesperada

Todos os MÉRCORES, despois do recreo, imos á biblioteca.

Alí facemos a xestión para devolver o libro anterior e escoller un novo que levar á casa cada semana.

Este mércores tamén o fixemos, uns/has escollen moi rápido o que queren levar, e cubren a ficha de rexistro de préstamos entón, mentres que os/as demáis seguen na procura dun título que lles convenza, poden botar unha ollada a outros contos, descubrir zonas da biblio...

Pero a creatividade é impredecible e nunca sabes cando pode traer un plan perfecto! E iso é o que pasou este mesmo mércores!

Mentres a profe aínda comprobaba as devolucións de libros e axudaba cos novos préstamos, un grupiño estaba reunido nunha zona da biblioteca que ten un gran sillón e un atril... 
Que estarían a tramar? Cando se quixo dar conta escoitou "Con todos ustedes...Antón, África..." e achegouse alí con cara de querer saber que pasaba... "Vamos a hacer una actuación" aseguraron... así que decidimos que poderíamos ver todos de que ía esa actuación.

O caso é que escolleran un conto: "Nicomedes o pelado"


E tiñan unha super narradora (Carolina) que ía lendo cada páxina do libro que escolleran, tamén había un grupo de actores e actrices que, con algo de atrezzo que atoparon pola biblio, ían aparecendo desde detrás do sillón e representando cada unha das páxinas.


Aínda que a representación tivo momentos moi desordenados tedes que ter en conta que foi en moi poucos minutos nos que o grupo, pola súa conta, organizouse, decidiu, e saliu a escea.

Aquí podedes ver un pequeno vídeo do momento.


Todos, organizadores/as e público, desfrutamos da sorpresa que prepararon, e quedounos claro, temos moi boas dotes para empregar nas unidades que virán cheas de teatro!



xoves, 16 de novembro de 2017

O Clube dos Devoralibros!

E o que nos gusta pertencer a un clube no que todos compartimos un pasatempo...!

Así chegou a nosa carta do Clube dos Devoralibros, a este clube poden pertencer aqueles/as aos que lles gusta ler ou que lle lean contos, historias, poemas, cancións...

O funcionamento do clube é moi sinxelo, cando un conto nos guste moito cubriremos unha ficha do clube dos Devoralibros, ou parte dela (podemos ter toda a axuda necesaria dos Devoralibros maiores (a familia) tanto para ler como para escribir) e achegarémos a ficha á clase para contar en voz alta de que vai o conto (sin contar o final!) esto farase coa axuda da profe, algunha pregunta... é moi sinxelo! poderemos deixar o libro un tempo na clase para que os compañeiros/as poidan lelo nalgunha hora de lectura.

Non precisamos achegar un número concreto de historias, cada un/ha irá facéndoo aos poucos, ás veces un libros son longos, outros cortos, outros non nos gustan... da igual, de feito ata pode que e cole algún escrito por nos! O clube non é para agobiarse, é para desfrutar das historias e de como as contamos na clase e para mellorar xuntos/as!

Entre todos facemos o noso arquivo do Clube dos Devoralibros un clube que seguro que agocha moitas sorpresas! Palabra!

Todo clube precisa un carnet para os seus membros e aquí estamos co noso! Faltábanos Ada na clase, que terá o seu en canto volva!







Agardamos que vos guste o noso super- clube que montamos entre todos os famentos come-historias! Ñam!

mércores, 15 de novembro de 2017

Cando August chegou á clase. (Valores)

Hoxe querémosvos presentar a August.

August é o protagonista dun libro titulado "Wonder, la lección de August" (e dunha colección de libros e contos que surxiu a partires deste libro) é un neno duns 10 anos afectado polo síndrome de Treacher Collins, o que fai que teña malformacións craneoencefálicas e que a súa cara non sexa "normal", o libro cóntanos, en mini capítulos e desde o punto de vista de August, as súas vivencias, superacións, experiencias e frustracións ao comezar a ir a un cole  convencional.
É un libro que seguro que gusta un montón aos maiores e co que se está traballando nun montón de coles de todo o mundo, xerando todo un movemento de sensibilización. Nos, en primeiro, estamos traballando coa historia de xeito adaptado na sesión de valores cívicos e sociais.



O outro día coñecimos a August, contounos un pouco da súa vida ata agora, como camiñaba sempre coa cabeza gacha, as súas sensacións e as emocións que sentía ao saber que ía comezar a ir ao cole...

A primeira parte que escoitamos a August remata así:

"Por certo, chámome August. Non vou describir a miña cara. Non sei como a estaredes a imaxinar, pero seguro que é moito peor" 

Así que eso foi o que fixemos, sabendo os seus sentimentos e inquedazas e atendendo ás palabras de August imaxinamos como sería a súa cara segundo o que el contara e este foi o resultado:



Pouco a pouco coñecemos cousas de August.

Xa sabemos o medo que sentiu por visitar o seu novo cole, e o nervioso que se puxo cando o director lle dixo que xa invitara a tres nenos/as para que lle ensinaran o centro. Ademáis... polo que sabemos, pode que un deles non fora moi amable co pequeno Auggie...
Algúns xa nos decatamos do grande que lle debía parecer a August a idea de ir ao seu novo cole... e debuxámolo ao seu lado.

A verdade é que estamos bastante emocionados/as por coñecer máis cousas de August e como lle vai na escola, como se portan os compañeiros/as, os/as profes...




Seguro que aprendemos moitas cousas ao seu lado así que seguiremos informando!

martes, 7 de novembro de 2017

O medo

Boa tarde!
Despois dunha semana un pouco a trompicones entre o festivo e os virus aquí traemos novas da rebuldaina!

Co galo da celebración do Samaín  tivemos uns días nos que traballamos moi intensamente a emoción do medo.

O medo é unha sensación habitualmente desagradable que xurde cando cremos que estamos en perigo (real o imaxinado). O medo tamén nos mantén alerta e a salvo xa que correríamos moitos riscos se nunca tivéramos medo pero cando crece moito, moito, entón convírtese en terror.

Na clase falamos de moitas cousas sobre o medo, estivemos pensando cousas que nos deran medo a cada un de nos e ían desde animais como arañas, lembranzas de personaxes de televisión ou á famosa escuridade ata sensacións moi concretas como "a perderme de papá e mamá" ou "a quedarme só" ao que algún rápidamente respondeu "se te pasa iso búscame a min!" e é que a ningún nos gusta pasar medo...


Ademáis pensamos cousas que facer cando temos medo e saíron moitas ideas tanto do que soemos facer como do que poderiamos facer: berrar, escondernos, fuxir, respirar, cantar, atacar, pensar en cousas divertidas, etc.

Fixemos moitas outras labores arredor da sensación de medo, pensar de que cor a imaxinamos, inventar a nosa poción, escribir o noso nome de forma terrorífica, e incluso imaxinar de qué pode ter medo a persoa representada na obra "O grito" de Munch.



Ao final, despois de tanta conversa, idea e traballo quedáronnos uns libros do medo ben chulos que agardamos que vos gustaran!